to top

Οθόνες κάτω από τα αστέρια – Αλίκη (θερινός)

Οθόνες κάτω από τα αστέρια - Αλίκη

Δεν είμαι φαν των βορείων προαστίων -για την ακρίβεια δεν είμαι φαν των προαστίων εν γένει και ανεξαρτήτως γεωγραφικού προσδιορισμού και erga omnes ονομασίας. Η Δροσιά, όμως, για κάποιον λόγο, μου έκανε πάντοτε κλικ. Ίσως να οφείλεται στη θέση της, μετά την αδιάφορη Εκάλη και πριν αρχίσει το χάος της εξοχής, καθώς αποτελεί μια όαση ζωντάνιας και ψυχαγωγίας, τόπο συνάντησης και εξόδου, σαν ένα χωριό μέσα στην πόλη.

Εστιατόρια, μεζεδοπωλεία, καφέ, μπαρ, ζαχαροπλαστεία, όλα περιστοιχίζουν την κεντρική πλατεία, δίνοντας την ψευδαίσθηση προορισμού διακοπών, ο οποίος εντείνεται μάλιστα και από την ύπαρξη ξενοδοχείων που παραπέμπουν στο παλιότερο, αμιγώς εξοχικό της παρελθόν. Μην ξεχνάμε κιόλας τα περιβόητα πεϊνιρλί της Δροσιάς, που την έχουν αναγάγει μέσα στα χρόνια και ως γκουρμέ προορισμό. Και εν μέσω όλων αυτών των πειρασμών, στέκει η Αλίκη, το θερινό σινεμά της Δροσιάς που έχει γίνει ένα με τον τόπο, καθώς βρίσκεται εκεί και λειτουργεί αδιάκοπα από το 1963.

Βέβαια, η σημερινή Αλίκη δεν έχει καμία σχέση με αυτήν του παρελθόντος. Κάποτε ήταν μεγαλύτερη, οι συνθήκες όμως άλλαξαν, το ωφέλιμο οικόπεδο μίκρυνε, καθώς ένα κτίριο κατέλαβε μέρος του, και τώρα πια η αίθουσα έχει “μαζευτεί”, σε σχέση με την αρχική της μορφή. Αυτό, όμως, δεν επηρεάζει διόλου την εμφάνισή της, καθώς τη θεωρώ ένα από τα ομορφότερα και πιο κομψά θερινά. Κι ας στέκει κάπως παράγωνα η οθόνη με τον διάδρομο και τα καθίσματα. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

 

Η είσοδος στέκει κλασσικά εκεί, στην ίδια θέση, επάνω στην πλατεία της Δροσιάς, στο ρεύμα της Λεωφόρου Μαραθώνος προς Αθήνα. Η ανέγερση του νέου κτιρίου στο παλιό ενιαίο οικόπεδο έχει κόψει από το σινεμά τη μεγάλη του φάτσα, και έχει περιορίσει την είσοδο σε έναν διάδρομο στα αριστερά του, ο οποίος φιλοξενεί και το ταμείο και οδηγεί στο σινεμά που βρίσκεται στην αυλή πίσω από το Μέλαθρον Αλίκη. Η σήμανση από την κομψή, κλασσικού ύφους νέον επιγραφή είναι επαρκής, ενώ μπροστά στην είσοδο στέκουν τα ταμπλώ με τις αφίσες των ταινιών που προβάλλονται καθώς και με τα προσεχώς. Με αφίσες είναι διακοσμημένος και ο διάδρομος που οδηγεί στην αίθουσα, έχοντας καθώς μπαίνεις την οθόνη στα δεξιά σου.

Το σινεμά είναι ιδιαίτερα κομψό, πλήρως ανακαινισμένο και χωρις καμία απολύτως σχέση με τον παλιό του εαυτό. Πολύ όμορφες και άνετες πολυθρόνες στο χρώμα της γκρι ψάθας είναι τοποθετημένες σε δύο μπλοκ, με τρεις κάθετους διαδρόμους, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν χαμηλά, ξύλινα τραπεζάκια, πολύ εξυπηρετικά. Το πάτωμα έχει πλάκες, πολύ έξυπνα τοποθετημένες με μια μικρή υψομετρική διαφορά, δίνοντας την ψευδαίσθηση μιας κατηφορικής κλίσης. Φυτά και δέντρα ολόγυρα “κλείνουν” το σινεμά από τον έξω κόσμο, ενώ όπου δεν είναι αρκετά συμπληρώνονται εντέχνως από μια τεχνητή φυλλωσιά. Στο πίσω μέρος και ακριβώς μπροστά από το μπαρ (όπου πλούσια τα ελέη του και πολύ ευγενικό και χαμογελαστό το προσωπικό του) βρίσκονται και καναπεδάκια για πιο παρεΐστικη ατμόσφαιρα και ευκολότερο ανεφοδιασμό για ποτά και λιχουδιές. Να σημειώσουμε επίσης πως υπάρχει και αρκετός στεγασμένος χώρος σε περίπτωση βροχής.

 

Η οθόνη είναι μεγάλη και τοποθετημένη ψηλά, εντός γκρίζας σκηνής, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει η παραμικρή περίπτωση το κεφάλι του μπροστινού σας να σας κόβει εικόνα. Την πρώτη φορά που θα πάτε, βέβαια, θα δυσκολευτείτε να βρείτε θέση στο κέντρο της οθόνης, καθώς, όπως είπαμε, κεντρικός διάδρομος, οθόνη και καθίσματα δεν έχουν περασιά. Οι ψυχαναγκαστικοί -όπως εγώ- θα ταλαιπωρηθείτε λίγο περισσότερο, αλλά όλο αυτό έχει πλάκα και ουδόλως δημιουργεί πρόβλημα στην παρακολούθηση της ταινίας. Τώρα, αν έχει πολύ κόσμο, φτάσετε τελευταία στιγμή και αναγκαστείτε να κάτσετε στις πλαϊνές θέσεις, δεν σας φταίει κανείς. Ας πηγαίνατε νωρίτερα.

Μικρά καλλωπιστικά στοιχεία στον χώρο δίνουν έναν τόνο ρετρό, όπως η παλιά μηχανή προβολής που βρίσκεται ακριβώς στην είσοδο, όπως και κάποια παλιά καρούλια από μπομπίνες τοποθετημένα στους τοίχους. Η προβολή είναι ψηφιακή με προβολέα Barco, ολόλαμπρη και φωτεινή, χωρίς ίχνος από τεχνουργήματα. Ο Dolby Digital 5.1 ήχος ακούγεται δυνατά, διαυγής, με διακριτά τα εφφέ στα περιφερειακά και ισχυρό αλλά σωστά ρυθμισμένο subwoofer. Η Αλίκη είναι μέλος του δικτύου των Europa Cinemas.

• Αλίκη – Λεωφόρος Μαραθώνος 3, Πλατεία Δροσιάς
Στάση λεωφορείων: Δροσιά (γραμμές 507 & 509)

Μάνος Θηραίος

Μάνος Θηραίος

Δεν ξέρω αν φταίει το ότι γύρω από τα Κάτω Πατήσια όπου γεννήθηκα και ζω υπήρχαν πολλοί κινηματογράφοι, το ότι είμαι μοναχαπαίδι ή ότι οι γονείς μου είχαν πάρει είδηση πως τους άφηνα στην ησυχία τους όταν έβλεπα ταινία. Κάπου εκεί πάντως έγινε η ζημιά, στα σίγουρα. Κι όσο, μεγαλώνοντας, ανακάλυπτα πως το σινεμά ήταν κάτι περισσότερο από περιπέτειες, κωμωδίες, από την Αλίκη ή την Έλενα Ναθαναήλ εκείνο το καλοκαίρι, τόσο μεγάλωνε και το ταξίδι. Πάντα γούσταρα να βλέπω ταινίες κι ύστερα να τις αφηγούμαι στους δικούς μου ανθρώπους. Κι ας μην τους γνώριζα όλους με το όνομά τους.