DEADLIFT Άρση θανάτου, είναι το 4ο θεατρικό έργο της Βαλέριας Δημητριάδου, που παρουσιάζεται στο θεάτρο Εμπορικόν, σε σκηνοθεσία, σενάριο και μουσική της ίδιας και με τους, Μυρτώ Αλικάκη, Βαγγέλης Αμπατζής, Κωνσταντίνος Κάππας, Γιώργος Κορομπίλης, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Μαριάμ Ρουχάτζε και Αρετή Τίλη.
Ένα νέο, σύγχρονο γυμναστήριο, το ΖΕΝΙΘ, ανοίγει απέναντι από ένα παλιό συνοικιακό γυμναστήριο, το DEADLIFT, και αυτό το γεγονός γίνεται η αφετηρία δύο αντιφατικών αφηγήσεων.
Για τον ιδιοκτήτη του DEADLIFT, το άνοιγμα του ΖΕΝΙΘ σηματοδοτεί την αργή διάλυση ενός κόσμου που οικοδομήθηκε πάνω στην προσωπική εργασία, τη φροντίδα και τη μικρή κλίμακα. Για τον νεοεκλεγμένο δήμαρχο Δημήτρη Ζαφειρόπουλο, όμως, το πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο ΖΕΝΙΘ ενσαρκώνει το όραμα της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας και του εκσυγχρονισμού μιας πόλης που διεκδικεί το μέλλον της.
Ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν δημιουργείται μόνο μία σύγκρουση συμφερόντων, αλλά και μία αντιπαράθεση δύο διαφορετικών τρόπων κατανόησης του κόσμου.
Τρέχω. Τρέχω. Τρέχω για να προλάβω όσα πρόκειται να συμβούν. Τρέχω και σκέφτομαι. Αλλά όταν τρέχω πολύ ξεχνάω να σκέφτομαι και αυτό είναι ακόμα καλύτερο. Τότε τι κάνεις; Τα παρατάς; Όχι βέβαια! Τότε συνεχίζεις να τρέχεις, ελπίζοντας να μην γίνουν ξανά τα ίδια.
Περπατάω. Περπατάω αργά. Μου αρέσει να περπατάω αργά … Περπατάω αργά και σταθερά. Περπατάω αργά και σκέφτομαι αν είμαι αυτός που θα ήθελα να γίνω. Χαμογελάω στους περαστικούς και αμέσως μετά σκέφτομαι άλλη μία ψήφος!
Μετά τις επιτυχίες «Ενενήντα», «Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον» και «Ένα κάποιο κενό», η πολυτάλαντη συγγραφέας και σκηνοθέτρια Βαλέρια Δημητριάδου επιστρέφει με το τέταρτο «κοινωνικό σκούντημα αφύπνισης» μας προσκαλεί να προπονηθούμε σκληρά στον κόσμο της «Άρσης Θανάτου» (Deadlift).
Η παράσταση στήνει από τα πρώτα λεπτά μια αδυσώπητη αντιπαράθεση δύο διαφορετικών κόσμων. Από τη μια, εκείνος που τρέχει ασταμάτητα για την επιβίωση• από την άλλη, εκείνος που περπατά αργά, αδιάφορος, παρατηρώντας τους πάντες από ψηλά. Μια τομή στις ταχύτητες και τις σκληρές πραγματικότητες της σύγχρονης ζωής.
Με όχημα μια μη γραμμική αφήγηση, κοφτερό ρυθμό, καυστική σάτιρα και αλλεπάλληλες ανατροπές, οι δύο βασικοί αφηγητές , ένας ιδιοκτήτης γυμναστηρίου και ο δήμαρχος της πόλης , ξεδιπλώνουν την ιστορία μέσα από εντελώς αντίθετα πρίσματα. Ένας θάνατος, μια άδικη φυλάκιση και ένα ένοχο μυστικό από το παρελθόν δένουν τους δύο ήρωες χειροπόδαρα, αποδεικνύοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο πως η αλήθεια δεν είναι ποτέ αντικειμενική• παραμορφώνεται και χτίζεται υποκειμενικά, ανάλογα με τα βιώματα, τα συμφέροντα και την κοινωνική θέση του καθενός.
Σύγκρουση συμφερόντων ή αντιπαράθεση διαφορετικών τρόπων κατανόησης του κόσμου μας σήμερα; Πόσο ανθεκτικός παραμένει ο ηθικός μας πυρήνας όταν διακυβεύεται η επιβίωση μας; Που τελειώνει η ατομική μας ευθύνη και που αρχίζει η ευθύνη του πολιτειακού συστήματος;
Σαν άλλη μαεστρός, η σκηνοθέτρια ορχηστρώνει μια σύγχρονη, πολυεπίπεδη και εξαιρετικά ρυθμική παράσταση, συντονίζοντας έναν πολυπληθή θίασο σε μια ενιαία αισθητική. Υπογράφοντας η ίδια την πρωτότυπη μουσική , την οποία οι ηθοποιοί ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής ,δίνει έναν διαρκή ζωντανό παλμό που λειτουργεί ως συνδετικός ιστός.
Σε στενή συνεργασία με την Ειρήνη Μακρή στην κίνηση, μετατρέπει τη σκηνή σε μια ιδιότυπη «όπερα για να κάνεις αεροβική άσκηση », όπου το τρέξιμο, οι ασκήσεις και η ρυθμική κίνηση χτίζουν έναν σωματικό ρυθμό αρμονίας και αντίθεσης, οπτικοποιώντας με ακρίβεια τις διαφορετικές ταχύτητες ζωής της σύγχρονης καθημερινότητας.
Το σύνολο των ερμηνευτών επέδειξε υποδειγματική προσήλωση και βαθιά αφοσίωση στους αντίστοιχους ρόλους, συγκροτώντας έναν συμπαγή και απόλυτα συντονισμένο θίασο.
Ιδιαίτερης μνείας χρήζει η ερμηνεία της Μαριάμ Ρουχάτζε. Η ηθοποιός προσέδωσε στον ρόλο της μια ξεχωριστή αίσθηση ανεμελιάς, εσωτερικής ζεστασιάς και αντισυμβατικότητας, ενώ η εξαιρετική φωνητική της ερμηνεία αποτέλεσε το ιδανικό όχημα για την ανάδειξη της μουσικής ταυτότητας της παράστασης, προσφέροντας στο κοινό μια βαθιά συγκινησιακή εμπειρία.
Η DEADLIFT Άρση θανάτου λειτουργεί ως ένα βαρύ συγκινησιακό σχόλιο για την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου να σταθεί όρθιος απέναντι στα δικά του, προσωπικά «deadlifts».
• Θέατρο Εμπορικόν, Σαρρή 11, 105 54, Ψυρρή.
Παραστάσεις: Δευ & Τρι στις 20:00, Σαβ στις 18:00 & Κυρ στις 21:00.
• Κείμενο: Σταμάτης Βλάχος
Leave A Reply