Η Αμαλία Φλέμινγκ (το γένος Κουτσούρη) υπήρξε μια σπουδαία μορφή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, συνδυάζοντας την επιστημονική αριστεία με μια ασυμβίβαστη πολιτική και κοινωνική δράση.
Ξεχώρισε τόσο για το ερευνητικό της έργο όσο και για την ανυποχώρητη στάση της απέναντι σε κάθε μορφή αυταρχισμού.
Γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη το 1912, η Αμαλία Κουτσούρη εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα μετά το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η καταστροφή της κλινικής του πατέρα της, διακεκριμένου δερματολόγου, δεν την πτόησε, αλλά την ώθησε να ακολουθήσει τα ιατρικά βήματά του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, έδειξε το ανθρωπιστικό της πρόσωπο κρύβοντας και περιθάλποντας αντιστασιακούς.
Η μετεκπαίδευσή της στο Λονδίνο τη δεκαετία του ’50 στάθηκε καθοριστική, καθώς εκεί γνώρισε τον νομπελίστα βιολόγο Αλεξάντερ Φλέμινγκ (τον άνθρωπο που ανακάλυψε την πενικιλίνη). Έγινε η δεύτερη σύζυγός του, συνεργάτιδά του, και μετά τον θάνατό του το 1955, η ίδια αφιερώθηκε στη διαφύλαξη της μνήμης και του έργου του.
Η Αμαλία Φλέμινγκ έγραψε χρυσές σελίδες ανδρείας κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Χρησιμοποίησε τη διεθνή της αναγνωρισιμότητα για να καταγγείλει τα βασανιστήρια και να υποστηρίξει τους πολιτικούς κρατούμενους, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, να φυλακιστεί και τελικά να της αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια και να εξοριστεί.
Μετά την πτώση της χούντας, επέστρεψε στην Ελλάδα. Εκλέχθηκε Βουλευτής Επικρατείας και αργότερα Βουλευτής Α’ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Ίδρυσε το Ίδρυμα Βασικής Βιολογικής Έρευνας “Αλέξανδρος Φλέμινγκ”, αφήνοντας παρακαταθήκη στον τομέα της επιστήμης. Αγωνίστηκε σθεναρά για την υπεράσπιση των ανθρωπιστικών δικαιωμάτων, την ισότητα των φύλων και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η Αμαλία Φλέμινγκ έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 1986. Έμεινε στην ιστορία ως η “Λαίδη της Ιατρικής και των Αγώνων”, ένας άνθρωπος που απέδειξε ότι η επιστήμη μπορεί και πρέπει να συμπορεύεται με το πάθος για τη δημοκρατία και τον συνάνθρωπο.
Leave A Reply