Κι έρχεται μια μέρα, που συνειδητοποιείς ότι έχεις τελικά πάρα πολλές καταγραφές στο μυαλό σου. Ότι πρέπει να καθίσεις να κάνεις μια καλή εκκαθάριση γιατί θες να αδειάσεις, να κάνεις επανεκκίνηση και να ξαναγεμίσεις, αλλά αυτή τη φορά με διαλογή, με αυστηρό φιλτράρισμα.
Δεν δίνεις πλέον περιθώρια σε άχρηστες πληροφορίες. Ακούς ονόματα, γεγονότα, ακόμα και περιοχές, και μόνο αν κρίνεις ότι είναι σημαντικά για’ σένα επιτρέπεις στο νου να τα καταγράψει για «μελλοντική χρήση» Πολλοί, όταν τους λες «δεν θυμάμαι» απορούν!
“Μα πως, μόλις προχθές..”
“Μα μια τέτοια συνήθεια, τόσα χρόνια……”
“Τους ήξερες από παλιά….”
Δεν έχει να κάνει. Δεν ήταν ή δεν είναι πλέον κάτι που χρήζει της προσοχής σου.
Πάμε παρακάτω! Δεν έχει πιά σημασία. Καμία απολύτως για ‘σένα.
• Έχεις κατεβάσει τα βιβλία σου από τα ψηλά ράφια μιας και μόνο αράχνες έχουν πάνω τους τώρα πια και σου σκοτεινιάζουν τον χώρο, τα έχεις βάλει σε μια κούτα και απλά τα στέλνεις.
Τα καις. Θα μπορούσαν απλά να είναι πιο καλογραμμένα ώστε να μπορέσουν να κερδίσουν κ αυτά ένα κομμάτι από τον χώρο σου….θα συνεχίσουν να «υπάρχουν» μιας και κάποιος τα έγραψε, απλά όχι στην δική σου ζωή. Ας πιάσουν αράχνες σε άλλα ράφια, αν ήταν εξάλλου τόσο καλά, θα τα ξεφύλλιζες πάλι…..
• Έχεις αποκτήσει επιλεκτική μνήμη και αυτό σε κάνει υγιή και ευτυχισμένο. Εξάλλου πάντα ήξερες πως τίποτα δεν λειτουργεί σωστά όταν υπερφορτώνεται, όλοι το ξέρουμε αυτό!
Πόσο μάλλον η καρδιά, η ψυχή και το μυαλό ενός ανθρώπου που κατέγραφε μια ζωή τα πάντα για να ξεκουράσει τις λειτουργίες άλλων. Με τον καιρό αναβαθμίστηκε. Έγινε ένας τεράστιος επεξεργαστής που τώρα πιά ξέρει πως για να μπορέσει να υποστηρίξει όσα πραγματικά αξίζουν να λειτουργούν πρέπει να κάνει εκκαθάριση της μνήμης του και προσεκτική επιλογή δεδομένων στο εξής…
Και κάπως έτσι όλα θα λειτουργούν ομαλά.
Τι νόημα έχει εξάλλου να τα θυμάσαι όλα?
Και πόσο αξίζει τον κόπο?
Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις λοιπόν για τον εαυτό σου, είναι να ξεχνάς που και που όλα τα άλλα και να θυμάσαι πιο συχνά εσένα….
Αυτό θυμήσου το!
