• Home
  • Interviews
  • Interviews 2
  • Editors
  • Urban City
  • Urban Deco
  • Urban People
  • Categories
    • Drink / Eat
    • Entertainment
    • Health / Beauty
    • Under the Stars
    • #summer is
  • Contact
  • Home
  • Interviews
  • Interviews 2
  • Editors
  • Urban City
  • Urban Deco
  • Urban People
  • Categories
    • Drink / Eat
    • Entertainment
    • Health / Beauty
    • Under the Stars
    • #summer is
  • Contact

Είδαμε την ταινία | Late Night

03/23/2020

Το Late Night, είναι κομεντί των Sony/Stage 6 σε σκηνοθεσία Νίσα Γκανάτρα, με τους Έμμα Τόμσον, Μίντυ Κάλινγκ, Τζων Λίθγκοου, Χιου Ντάνσυ, Ράιντ Σκοτ, Ντένις Ο’ Χέαρ.

Μετά από δεκαετίες κυριαρχίας στη νυχτερινή ζώνη των talk show της αμερικανικής τηλεόρασης, η βρετανίδα Κάθριν Νιούμπερυ βρίσκεται αντιμέτωπη με το τέλος. Η νέα διευθύντρια προγράμματος του δικτύου ετοιμάζεται να την αντικαταστήσει εξ αιτίας των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης, αφού η σνομπ και ελιτίστικη αντιμετώπιση της Κάθριν ως προς τη θεματολογία και τους καλεσμένους της δεν συνάδει με τις σύγχρονες τάσεις των social media και του νεαρού σε ηλικία κοινού. Την ίδια στιγμή, ο άρρωστος από καρκίνο σύζυγός της και το προσωπικό της εκπομπής το οποίο την τρέμει ενισχύει την τοξικότητα στη ζωή της, έως ότου μπαίνει στο επιτελείο της μια νέα συγγραφέας.

Πολύ relevant με τα νέα δεδομένα της τηλεόρασης κομεντί, η οποία παρ’ότι καθώς πρέπει με τα όλα της (η νέα συγγραφέας είναι μια παχουλή ινδή) κατορθώνει να σατιρίσει με το γάντι όλα τα περί metoo και πολιτικής ορθότητας διακυβεύματα. Πολύ δυναμική και κυρίαρχη στην οθόνη η Έμμα Τόμσον με ένα look που παραπέμπει στην Έλεν ντε Τζένερις, παίρνει επάνω της το βάρος της ταινίας, έχοντας ως σύμμαχο την αξιοπρεπέστατη αλλά διεκπεραιωτκή ως επί τω πλείστον Μίντυ Κάλινγκ. Πολύ μου άρεσε ο Ράιντ Σκοτ που βαστάει γερά τον ρόλο του και του δίνει ουσία και χάρη.

 

cinemano.gr  | instagram

Share

Entertainment

Μάνος Θηραίος
Δεν ξέρω αν φταίει το ότι γύρω από τα Κάτω Πατήσια όπου γεννήθηκα και ζω υπήρχαν πολλοί κινηματογράφοι, το ότι είμαι μοναχοπαίδι ή ότι οι γονείς μου είχαν πάρει είδηση πως τους άφηνα στην ησυχία τους όταν έβλεπα ταινία. Κάπου εκεί πάντως έγινε η ζημιά, στα σίγουρα. Κι όσο, μεγαλώνοντας, ανακάλυπτα πως το σινεμά ήταν κάτι περισσότερο από περιπέτειες, κωμωδίες, από την Αλίκη ή την Έλενα Ναθαναήλ εκείνο το καλοκαίρι, τόσο μεγάλωνε και το ταξίδι. Πάντα γούσταρα να βλέπω ταινίες κι ύστερα να τις αφηγούμαι στους δικούς μου ανθρώπους. Κι ας μην τους γνώριζα όλους με το όνομά τους.

  • Τελευταία Άρθρα

    • Είδαμε την παράσταση | Πέρσες
    • Μενέλαος Λουντέμης – Ο συγγραφέας που μετρούσε τα άστρα
    • Από που πήραν το όνομα τους διάσημες περιοχές της Αθήνας
    • Ο Δρομέας του Κώστα Βαρώτσου
    • Είδαμε την παράσταση | Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας






© Copyright LetsBlog Theme Demo - Theme by ThemeGoods