to top

Κώστας Μακεδόνας | Αυτό που θέλω να πάρει ο κόσμος από την συναυλία είναι ψυχική ανάταση

Κώστας Μακεδόνας

Μια διαχρονική αγάπη του UrbanLifegr, ο Κώστας Μακεδόνας, μας μιλάει λίγες ημέρες πριν την μεγάλη συναυλία του στο Βεάκειο, κάνοντας μας να τον αγαπήσουμε ακόμη περισσότερο, σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο.


Θυμάστε την πρώτη φορά που πιάσατε μικρόφωνο στα χέρια σας;

Από τα σχολικά μου χρόνια ξεκίνησα να τραγουδώ, μετά ως φοιτητής και γύρω στα 20 ως νέος επαγγελματίας. Και στις τρεις περιπτώσεις ένιωθα σαν να τραγουδάω για πρώτη φορά.

 

Πότε ξεκίνησε το πάθος σας για τα αεροπλάνα;
Από έναν μεγαλύτερο ξάδερφό μου σε εφηβική ηλικία. Πηγαίναμε μαζί στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης και χαζεύαμε τις προσγειώσεις και απογειώσεις των αεροπλάνων στην ταράτσα του αεροδρομίου που λεγόταν Goodbye αφού ήταν το σημείο που ο κόσμος αποχαιρετούσε τους αγαπημένους τους.

 

Θυμάστε την πρώτη σας πτήση;
Πάλι σε εφηβική ηλικία σε δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Μαγεία!  Θα έλεγε κανείς ότι και τα δυο επαγγέλματα σας δίνουν ανάταση ψυχής!
Όντως. Αυτό είναι το βασικό κοινό τους χαρακτηριστικό!

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όφελος από τον εγκλεισμό που ζήσαμε όλοι αυτήν την άνοιξη;
Είναι δύσκολο να συζητάμε για οφέλη όταν πάρα πολύς κόσμος αντιμετώπιζε βασικά προβλήματα βιοπορισμού. Όσοι είχαμε την τύχη να δούμε κάποια θετικά από τον εγκλεισμό αυτά θα ήταν σίγουρα ο περισσότερος χρόνος με την οικογένεια και ίσως λίγο χρόνος παραπάνω περισυλλογής.

 

 

• Tα “Kόκκινα γυαλιά” τα θεωρούσα από την αρχή ένα πολύ ωραίο τραγούδι, μια πολύ ωραία στιγμή στο στούντιο που όμως επειδή ήτανε τόσο αφαιρετικό παιγμένο, απλά με ένα πιάνο δεν περίμενα ότι θα κάνει επιτυχία. 

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι που απολαμβάνετε περισσότερο να ερμηνεύετε επί σκηνής;
Ακόμα και τώρα απολαμβάνω πάντα το “Μόνο μια φορά”. Είναι το τραγούδι που με έβαλε μέσα στα περισσότερα σπίτια καθώς και ένα υπέροχο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη που όσα χρόνια και να περάσουν, θα είναι τόσο φρέσκο σαν να το ακούμε για πρώτη φορά!

 

Πως γεννήθηκε το <<Μακεδόνας>>;
Ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου είναι οι νονοί μου. Όταν κατέβηκα στην Αθήνα και ετοιμάζαμε το πρώτο μας album θέλησαν να αλλάξω το όνομά μου. Αν και δεν μ’ άρεσε στην αρχή η ιδέα, μόλις άκουσα το “Κώστας Μακεδόνας” είπα αμέσως ναι και τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία.

 

Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό που θέλετε να έχει ένας συνεργάτη σας;
Δεν μπορώ να πω μόνο ένα. Απαραίτητα χαρακτηριστικά είναι η ευστροφία, η εντιμότητα, η φαντασία, η διορατικότητα, η καλοσύνη, η ευγένεια, η απλότητα και κυρίως να υπάρχει αυτή η συναισθηματική και νοητική σύνδεση για να μπορούμε να συνεργαζόμαστε αποτελεσματικά και ευχάριστα!

 

 

  • Ακόμα και τώρα απολαμβάνω πάντα το “Μόνο μια φορά”. Είναι το τραγούδι που με έβαλε μέσα στα περισσότερα σπίτια καθώς και ένα υπέροχο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη που όσα χρόνια και να περάσουν, θα είναι τόσο φρέσκο σαν να το ακούμε για πρώτη φορά!

 

Πολλές φορές ο χρόνος κατατάσσει κάποια τραγούδια και γίνονται διαχρονικά και πολύ σημαντικά για την ιστορία μας. Έχετε τέτοια τραγούδια στην καρδιά σας;
Φυσικά. Πάρα πολλά των μεγάλων δημιουργών μας. Δεν τα έχω μόνο στην καρδιά μου αλλά και στις συναυλίες μας. Αυτά τα τραγούδια είναι η περιουσία μας και η κληρονομιά μας προς τις επόμενες γενιές.

 

Σε ένα τραγούδι που κρύβεται η μεγαλύτερη βαρύτητα, στον στίχο ή την μουσική;
Στο στίχο εννοείται. Παρ΄όλ΄αυτά η μουσική είναι απαραίτητος παράγοντας γιατί μιλάμε για τραγούδι.

Πως διαλέγετε τα τραγούδια που θα μπουν σε έναν δίσκο σας;
Καθαρά θέμα καρδιάς και ενστίκτου.

 

Υπάρχει κάποιο τραγούδι σας που δεν πιστεύατε ότι θα αγαπηθεί τόσο από τον κόσμο;
Tα “Kόκκινα γυαλιά” τα θεωρούσα από την αρχή ένα πολύ ωραίο τραγούδι, μια πολύ ωραία στιγμή στο στούντιο που όμως επειδή ήτανε τόσο αφαιρετικό παιγμένο, απλά με ένα πιάνο δεν περίμενα ότι θα κάνει επιτυχία. Αυτό τραγούδι όχι μόνο έκανε επιτυχία αλλά έγιναν και πάρα πολλές επανεκτελέσεις του μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια και παρότι βγήκε το 1989 είναι σαν κυκλοφόρησε σήμερα.

 

Τι είναι αυτό που θέλετε ο κόσμος να πάρει από εσάς όταν σας βλέπει σε μια συναυλία;
Ψυχική ανάταση.

 

Πολλές δισκογραφικές τελευταία προωθούν περισσότερο την εμφάνιση και την εικόνα των καλλιτεχνών. Πως σας φαίνεται αυτό;
Θα ήταν πολύ πιο όμορφη η ζωή μας αν σε όλους τους τομείς κοιτούσαμε την ουσία και όχι την εικόνα.

 

Ποιον νέο καλλιτέχνη ξεχωρίζετε και γιατί;
Τον Χρήστο Μάστορα αν και πλέον είναι πολύ δυνατά στο χώρο μας. Υπάρχουν και άλλοι καλλιτέχνες που ξεχωρίζω και θεωρώ πως από φωνές είμαι σε πάρα πολύ καλό δρόμο.

 

Υπάρχει κάτι για το οποίο θα βγαίνετε στον δρόμο να διαδηλώσετε;
Φυσικά. Για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τη φύση, για το μέλλον των νέων ανθρώπων…

 

Ποια η σχέση σας με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Eίναι εργαλεία προώθησης της δουλειάς μας ή του εαυτού μας τελικά;
Καλή χωρίς να υπάρχει κάποια εξάρτηση. Είναι εργαλεία προώθησης της δουλειάς μας και εκεί μπαίνει τελεία.

 

Νίκος Παπάζογλου….
Πρώτα από όλα η προσωπικότητα του Νίκου Παπάζογλου ήταν ιδιαίτερη και πολύ αγαπημένη! Ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που με άκουσαν και τα λόγια του ήταν ενθαρρυντικά, ευγενικά και με ουσία. Η φωνή του τολμώ να πω, μία από τις καλύτερες και ο τρόπος τραγουδίσματός του αξεπέραστος. Τα τραγούδια του είναι γεμάτα ποίηση και μελωδίες. Ο Αύγουστος είναι ίσως το κορυφαίο ερωτικό τραγούδι!

 

Που θα σας βρει το καλοκαίρι του 2020
Θα βρεθούμε σε αρκετά μέρη σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο. Προς το παρόν σας περιμένουμε τη Δευτέρα 27 Ιουλίου στο Βεάκειο Θέατρο στον Πειραιά, παρέα με την Αφροδίτη Χατζημηνά, μία νέα ταλαντούχα τραγουδίστρια και φυσικά με την ορχήστρα μου με μαέστρο τον συνθέτη Κωνσταντίνο Βελλιάδη. Φιλικά θα συμμετέχει και ο Χρήστος Μάστορας στο σημείο του αφιερώματος στα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου.

 

 

Απολαύστε το νέο τραγούδι του Κώστα Μακεδόνα εδώ και … ραντεβού στο Βεάκειο (https://www.facebook.com/events/329091791430161/ )!

Λίνα Καλογερέα

Λίνα Καλογερέα

Λίνα Καλογερέα. Το Ρε στο επίθετο με έψιλον. Όλοι το κάνουν λάθος. Μ’αρέσει να γελάω μέχρι δακρύων και να απολαμβάνω ατελείωτους κλαυσίγελους σε περιόδους που το πάτωμα είναι η μόνη παρέα μου. Αγαπώ την πόλη μου γιατί μου θυμίζει λίγο εμένα. Σαν να είμαι απρόσιτη, λίγο Drama Queen, λίγο προστατευτική, πολύ αυθόρμητη, καθόλου λογική, παθιασμένη με ανθρώπους και καταστάσεις. Είμαι εθισμένη στην μουσική και τα γλυκά. Α! Και τον σκύλο μου τον Ζάρκο!

Invalid username, no pictures, or instagram servers not foundInvalid username, no pictures, or instagram servers not found