to top

Κλέψε κι εσύ ένα παιδί

Κλέψε κι εσύ ένα παιδί. Μπορείς! Μπερδεύτηκες ε; Θα σου εξηγήσω αμέσως! Είμαστε ενήλικες υποτίθεται, με συνείδηση υποτίθεται, με σώας τας φρένας υποτίθεται. Ναι! Υποτίθεται!!!!!

Αλλά ως ενήλικες είμαστε υπεύθυνοι για όλα τα κακά αυτού του μάταιου κόσμου. Από το πιο μικρό μέχρι τη μεγαλύτερη καταστροφή. Κι αν τα μικρά μας καθημερινά μας δεν αλλάξουν, δεν γίνουν πιο γνήσια πιο όμορφα, τότε και τα μεγαλύτερα χειρότερα θα είναι! Γι’αυτό σου λέω! Κλέψε ένα παιδί!
Πλησίασε ένα, δε μπορεί, ακόμα κι αν δεν έχεις δικό σου, στον περίγυρο σου κάποιος θα έχει. Κλέψε την αγνότητα του. Την ξεγνοιασιά του. Δες τα πράγματα λίγο πιο απλοϊκά, δες τους γύρω σου λίγο πιο αγνά! Σκέψου λίγο πιο συλλογικά!

Όπως θα σκεφτόταν ενα παιδί. Κλέψε λίγη από τη συμπεριφορά του, την γενναιοδωρία των συναισθημάτων του…. Ένα παιδί δίνει απλόχερα αγάπη χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα! Γελάει με την ψυχή του,νοιάζεται για’σενα, είναι ευχαριστημένο με απλά καθημερινά πράγματα και συνήθειες.

Εμείς τα “χαλάμε” στην πορεία.
Όταν γεννιέται ενα παιδί δεν είναι τίποτα άλλο από μια μικρή “συσκευασία” αγνής ανόθευτης αγάπης! Μιας λευκής άγραφης σελίδας που εμείς έχουμε την ευθύνη. Το στυλό που θα την γράψει δεν είναι στο χέρι μας, έχει όμως και τα δικά μας αποτυπώματα πάνω.

Ας δούμε λοιπόν καλύτερα το δικό τους παράδειγμα και ας αφαιρέσουμε κ απο τις δικές μας σελίδες τις μουτζούρες και τα πολλά πολλά.  Τα παιδιά βλέπουν καθαρά. Βλέπουν αμερόληπτα. Γι’ αυτό και αντιλαμβάνονται πολλά!

Μας κάνουν καλό, να το θυμάστε! Μας μαθαίνουν και δεν τα μαθαίνουμε, γι αυτό φροντίστε να τα έχετε σαν παράδειγμα σας, και οχι να τους δίνετε το παράδειγμα σας. Δεν ξέρουν την κακία, δεν ξέρουν το μίσος, κι ακόμα κι αν κάτι τα θυμώσει, το ξεχνούν σε χρόνο ρεκόρ, και ασχολούνται με οτι πιο ευχάριστο έχουν.

Κλέψε κι εσύ ένα παιδί. Μπορείς.
Κλέψε την καρδιά και το παράδειγμα του.
Την αύρα του.
Και θα γίνουν όλα τόσο ζωντανά και όμορφα….
Σαν παιδική ζωγραφιά.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα λουλούδια είναι πιο μεγάλα σχεδόν πάντα από τα σπίτια και ο,τι άλλο άψυχο…..

Μαρια Τσακίρη

Μαρια Τσακίρη

Γέννημα αλλά όχι θρέμμα της Σύρου, πέρασαν αρκετά χρόνια περιπλάνησης σε τόπους κατοικίας, εσωτερικής δόμησης και ψυχολογίας και ούσα λάτρης του καλοκαιριού κ της θάλασσας μόνο νησί μου ταιριάζει τελικά! Σταθερά πλέον στην αρχόντισσα των Κυκλάδων (αν μπορούσα στα Bora bora θα πήγαινα) να φωτογραφίζω είτε με τη μηχανή μου είτε με κείμενα, όλα όσα ζω ή προσδοκώ, με ενα yolo σαν συννεφάκι σκέψης πάνω μου, μιας κ θεωρώ οτι είναι η πιο μεγάλη αλήθεια της ζωής μας! Λατρεύω τις αλλαγές και κάνω άνετα κ με κάθε ευκαιρία,γιατι δε μπορώ τα στάσιμα κ βαρετά πράγματα! Τα "λέμε" λοιπόν.

Invalid username, no pictures, or instagram servers not found
Invalid username, no pictures, or instagram servers not found