to top

Τελικά, εσύ τι θες;

Νιώθεις καλά, κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν, ο χρόνος και οι μέρες σου έχουν ενδιαφέρον και κόσμο μέσα τους και γενικώς το αίσθημα της ασφάλειας και της πληρότητας είναι καλοί σου φίλοι.

Οι μέρες σου έχουν χρώμα, χαμόγελο και συναίσθημα. Κι όμως είναι κάτι μέρες που όλα φαίνονται λίγα, τακτοποιημένα, συμβατικά και ανάλατα.

→ Βρε λες να είσαι μαζόχας που ενώ όλα φαίνονται γαλήνια και “στην θέση” τους, εσένα η ψυχή σου λαχταρά ανακατωσούρες, ίντριγκα και φασαρία; Ή είναι καιρός να συνηθίσεις την ηρεμία και να μπεις σε ρυθμούς που δεν συνάδουν με μπάχαλο και φωνές;

 

Εσύ λαχταράς την (δημιουργική) ένταση, την φωνή που θα “ξυπνήσει” τον άλλο, θες να βγεις, να διαφωνήσεις, να τσακωθείς αν χρειαστεί, να λογομαχήσεις έντονα και μετά να ζητήσεις συγνώμη αν ήσουν λάθος και με την ίδια ένταση που τσακώθηκες (και ήσουν άδικος) να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα για να σε συγχωρέσει ο άνθρωπος σου.

Εσύ λαχταράς βόλτα στον Λυκαβηττό κι ας δουλεύεις πρωί την επόμενη μέρα. Δε θες να περιμένεις την Παρασκευή για να ξενυχτήσεις. Δε θες να καθορίζουν οι μέρες τα θέλω σου. Τα θέλω σου πρέπει να ζουν ελεύθερα, αυθόρμητα, φωνάζει κάτι μέσα σου! Σου την δίνει να μην λες “σε θέλω” επειδή ο άλλος μπορεί να πιεστεί ή επειδή αν δε το πεις μόνο τότε ο άλλος θα ταρακουνηθεί. Μα το νόημα δεν είναι ο άλλος να μη χορταίνει να το ακούει από τα χείλη σου αυτό το “σε θέλω”; Το να είσαι αυθόρμητος και ανεξέλεγκτος κάποιες φορές δεν είναι το νόημα της ζωής;

 

Μεγάλωσες για αυτά, θα σου ξαναπεί ο φίλος σου προσπαθώντας να σε συντονίσει με την ηλικία σου και αυτά που η ίδια επιβάλλει. Είσαι 30. Δε μπορείς να συμπεριφέρεσαι σα παιδί. Οι αντοχές σου δεν είναι ίδιες. Πρέπει να κοιμηθείς νωρίς, δουλεύεις αύριο. Αν θες να κάνεις κάτι για εσένα, κάτι που θα σε γεμίσει, θα σε κάνει να χαμογελάσεις, κάνε το το Σαββατοκύριακο, στα ρεπό σου. Δώσε τα όλα εκεί. Τότε μόνο. Τις υπόλοιπες μέρες, “κοίμισε τα” τα θέλω. Δεν γίνεται να ζουν και αυτά παράλληλα με την δουλειά και τις υποχρεώσεις σου. Κοίτα να είσαι συνεπής και άσε τα πολλά. “Μεγάλωσες. Μη κάνεις σαν παιδί”.

⇒ Μα γιατί να πρέπει να βάλεις σε καλούπι αυτά που πραγματικά σε γεμίζουν με ευτυχία; Το ότι πήγες 30 σημαίνει πως θα νιώθεις ζωντανός και χαρούμενος μόνο τις 2 από τις 7 ημέρες της εβδομάδας; Ή πως πια δεν επιτρέπονται τα λάθη και οι υπερβολές;

 

→ Και τελικά, όταν όλα μοιάζουν συγυρισμένα και σωστά εσένα γιατί κάτι καίει το κορμί σου ολόκληρο και σε κάνει να βαριέσαι; Μήπως είσαι άπληστος και αχόρταγος; Μήπως δε ξέρεις τι θέλεις και για αυτό δεν νιώθεις γεμάτος κι ολοκληρωμένος ή μήπως τελικά αυτά που ονειρεύεσαι και ποθείς είναι πολύ περισσότερα από όσα αρκούν για κάποιους άλλους;

→ Αν απλώς δε συμβιβάζεσαι με την καθημερινότητα και αναζητάς συνεχώς να νιώθεις ζωντανός, δημιουργικός και αληθινός, τότε άσε στο πλάι αυτά που προσπαθούν να σε εμποδίσουν ή να σε φοβίσουν και προχώρα. Σίγουρα θα βρεθούν “εχθροί” να σε πολεμήσουν μα και συνοδοιπόροι που δε θα τρομάξουν να βγουν από την ρουτίνα τους και θα ζήσετε παρέα στιγμές που θα σας απογειώσουν.

Κι είναι ωραία εκεί ψηλά!

 

 

Λίνα Καλογερέα

Λίνα Καλογερέα. Το Ρε στο επίθετο με έψιλον. Όλοι το κάνουν λάθος. Μ’αρέσει να γελάω μέχρι δακρύων και να απολαμβάνω ατελείωτους κλαυσίγελους σε περιόδους που το πάτωμα είναι η μόνη παρέα μου. Αγαπώ την πόλη μου γιατί μου θυμίζει λίγο εμένα. Σαν να είμαι απρόσιτη, λίγο Drama Queen, λίγο προστατευτική, πολύ αυθόρμητη, καθόλου λογική, παθιασμένη με ανθρώπους και καταστάσεις. Είμαι εθισμένη στην μουσική και τα γλυκά. Α! Και τον σκύλο μου τον Ζάρκο!

Invalid username, no pictures, or instagram servers not found
Invalid username, no pictures, or instagram servers not found