Η Οικογένεια Addams, των Marshall Brickman & Rick Elice, επιστρέφει στο Θέατρο Βέμπο, σε σκηνοθεσία και απόδοση κειμένου-στίχων της Θέμις Μαρσέλλου, με τους Νίκο Μουτσινά (Gomez), Μαρία Σολωμού (Morticia), Αλεξάνδρα Σιέτη (Wednesday), Παρθένα Χοροζίδου, Σταύρο Νικολαΐδη & Βαγγέλη Κακουριώτη.
Η WEDNESDAY, η κόρη της οικογένειας Άνταμς, δεν είναι πια κοριτσάκι. Μεγάλωσε και ερωτεύτηκε ένα φυσιολογικό αγόρι. Τα δυο παιδιά, αποφασίζουν να κανονίσουν κρυφά ένα δείπνο στο σπίτι της οικογένειας Addams, ώστε να γνωριστούν οι γονείς τους. Φυσικά, τίποτα δεν πάει όπως θα ήθελαν η Wednesday και το αγόρι της μιας και αυτό το βράδυ, τίποτα δεν θα είναι φυσιολογικό.
Η επιστροφή της Οικογένεια Addams, 10 χρόνια μετα ,στη σκηνή του Θεάτρου Βέμπο επιβεβαιώνει ότι ορισμένα θεατρικά θεάματα ξεπερνούν τα όρια μιας απλής ψυχαγωγικής εξόδου, μετατρεπόμενα σε ολοκληρωμένες σκηνικές εμπειρίες. Το έργο των Marshall Brickman και Rick Elice,με τη μουσική του Andrew Lippa, φέρει μια παιγνιώδη ελαφρότητα, μετατρέποντας το μακάβριο σε γοητευτικό θέαμα.
Στον πυρήνα της πλοκής βρίσκεται η ενηλικίωση της Wednesday, η οποία ερωτεύεται ένα «φυσιολογικό» αγόρι και οργανώνει κρυφά ένα δείπνο γνωριμίας ανάμεσα στις δύο οικογένειες. Όπως είναι αναμενόμενο, η σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κόσμων οδηγεί σε μια σειρά ανατροπών, θέτοντας το διαχρονικό ερώτημα για το τι ορίζεται τελικά ως «φυσιολογικό» και κατά πόσο η αγάπη μπορεί να γεφυρώσει τις διαφορές.
Στη σκηνοθεσία η Θέμις Μαρσέλλου, η οποία, με τη βαθιά γνώση και την αδιαμφισβήτητη εμπειρία της στο μουσικό θέατρο, προσεγγίζει το υλικό με σεβασμό, ακρίβεια και σαφή αίσθηση του ρυθμού. Η σκηνοθετική της γραμμή υπηρετεί τη θεατρική σύμβαση του μιούζικαλ, διαμορφώνοντας μια ευχάριστη, σχεδόν ανέμελη ατμόσφαιρα, όπου οι επιτυχημένοι αυτοσχεδιασμοί δένουν οργανικά με τη δράση και καθιστούν τον θεατή συμμέτοχο στο σκηνικό παιχνίδι.
Σε επίπεδο παραγωγής, το αποτέλεσμα είναι ιδιαιτέρως υψηλό και αισθητικά συνεπές. Τα πλούσια, λειτουργικά σκηνικά της Μαίρης Τσαγκάρη εναλλάσσουν ευρηματικά τους χώρους της έπαυλης, ενώ τα εντυπωσιακά κοστούμια της Παναγιώτας Κοκκορού αναδεικνύουν τη σκοτεινή κομψότητα των ηρώων. Οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί του Περικλή Μαθιέλλη και οι δυναμικές χορογραφίες της Άννας Αθανασιάδη συνθέτουν ένα αρμονικό οπτικοακουστικό σύνολο.
Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η ζωντανή ορχήστρα, η οποία δεν λειτουργεί απλώς συνοδευτικά, αλλά αποτελεί τον σταθερό παλμό της παράστασης, διατηρώντας τη συνοχή και την ενέργεια .
Υποκριτικά, ο θίασος παρουσιάζει αξιοσημείωτη ομοιογένεια και σκηνική χημεία. Ο Νίκος Μουτσινάς στον ρόλο του Gomez Addams αποτελεί βασικό κινητήριο μοχλό, ισορροπώντας επιδέξια ανάμεσα στην κωμική υπερβολή, τον αυτοσχεδιασμό και τη συναισθηματική τρυφερότητα, ιδίως στις σκηνές με την κόρη του.
Στο πλευρό του, η Μαρία Σολωμού συνθέτει μια επιβλητικήκαι γοητευτικά σκοτεινή Morticia, με απόλυτο έλεγχο της κίνησης και της εκφραστικότητάς της. Η Παρθένα Χοροζίδου, ως Alice Beineke, αναδεικνύεται σε κυρίαρχη κωμική δύναμη, χαρίζοντας απολαυστικές στιγμές αυθορμητισμού χωρίς περιττές υπερβολές, πλαισιωμένη από τον ακριβή και εύστοχα αμήχανο Mal (Σταύρο Νικολαΐδη).
Στον αντίποδα, ο Βαγγέλης Κακουριώτης και η Αλεξάνδρα Σιετή, αν και πείθουν ερμηνευτικά, εμφανίζουν ορισμένες αδυναμίες στην εκφορά της πρόζας, προδίδοντας τη μουσική τους καταγωγή.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Βασίλη Αξιώτη, ο οποίος προσδίδει φωνητική ποιότητα, ενέργεια και κωμική τρέλα στον Uncle Fester, καθώς και στον Γιώργο Γιαννίμπα, που αποδίδει με εξαιρετική κινησιολογική πειθαρχία τον λιγομίλητο Lurch. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί ο μικρός Αλέξης Μετσμάχερ ως Pugsley, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη σκηνική άνεση, ενώ η Θέμις Μαρσέλλου στον ρόλο της γιαγιάς παραμένει σταθερά λειτουργική.
Τέλος, το σύνολο των «Προγόνων» (Μαρία Βασιλάτου, Θοδωρής Γιαννόπουλος, ΈμιλυΓουσγούνη, Βασιλεία Καϊρέ, ΜαριτίναΚατσιμπράκη, Πάνος Μαλάκος, Στέργιος Περτσινίδης, Μάριος Πετκίδης) λειτουργεί ως η πραγματική ψυχή του έργου, ενισχύοντας τη δραματουργία με ομαδικότητα και έντονη σκηνική παρουσία.
Συνοψίζοντας, η Οικογένεια Addams στο Θέατρο Βέμπο συνιστά μια καλοδουλεμένη πρόταση ψυχαγωγίας. Χωρίς να επιδιώκει να βαρύνει τον θεατή, προσφέρει μια ανάλαφρη θεατρική απόδραση γεμάτη ρυθμό, χιούμορ και υψηλή αισθητική, υπενθυμίζοντας ότι η σκηνή μπορεί να λειτουργήσει ως ένας γοητευτικός τόπος διαφυγής.
• Θέατρο Βέμπο, Καρόλου 18, Μεταξουργείο.
Παραστάσεις: Παρ 21:00, Σαβ 17:15 & 21:00 και Κυρ 17:00 & 20:00.
• Κείμενο: Σταμάτης Βλάχος
Leave A Reply