Ο Δημήτρης Μυταράς υπήρξε ένας από τους κορυφαίους και πιο επιδραστικούς Έλληνες ζωγράφους του 20ού και 21ου αιώνα, με διεθνή καταξίωση και ένα βαθιά ανθρωποκεντρικό έργο.
Γεννημένος στη Χαλκίδα το 1934, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα σε μεγάλους δασκάλους όπως ο Γιάννης Μόραλης, ενώ αργότερα εξελίχθηκε και ο ίδιος σε έναν από τους πιο αγαπητούς καθηγητές της Σχολής.
Το έργο του, που εκτείνεται σε σχεδόν έξι δεκαετίες, σφράγισε την ελληνική εικαστική σκηνή. Η ζωγραφική του Μυταρά αναγνωρίζεται αμέσως από την ένταση, την κίνηση και την τολμηρή χρήση του χρώματος.
Στους πίνακές του, ο λυρισμός και η ποίηση μπλέκονται αριστοτεχνικά με τη βία, την τραχύτητα και την κοινωνική κραυγή. Οι γυναίκες του Μυταρά, με τα μεγάλα εκφραστικά μάτια, τα ογκώδη σώματα και τις θεατρικές πόζες, αποτελούν σήμα κατατεθέν της πορείας του. Στοιχεία όπως τα πουλιά, τα σκυλιά, οι καθρέφτες, τα αρχαία αγάλματα και οι μοτοσικλέτες εμφανίζονται συχνά, δημιουργώντας μια ονειρική αλλά και ρεαλιστική ατμόσφαιρα. Το σχέδιό του είναι νευρικό, γρήγορο και γεμάτο πάθος, ενώ οι χρωματικές του αντιθέσεις μαγνητίζουν το βλέμμα.
Πέρα από τη ζωγραφική, ο Μυταράς υπήρξε ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης. Συνεργάστηκε με κορυφαία θέατρα (όπως το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και το Εθνικό Θέατρο), ντύνοντας εμβληματικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και σύγχρονου ρεπερτορίου. Είχε μια βαθιά, εσωτερική σχέση με τον λόγο και εξέδωσε δικές του ποιητικές συλλογές. Μαζί με τη σύντροφο της ζωής του, Χαρίκλεια, ίδρυσαν το Εργαστήρι Τέχνης στη Χαλκίδα, προσφέροντας δημιουργική διέξοδο σε χιλιάδες παιδιά και νέους.
Ο Δημήτρης Μυταράς έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2017. Άφησε πίσω του ένα έργο γεμάτο φως, Ελλάδα, αλλά και βαθύ προβληματισμό για την ανθρώπινη ύπαρξη, αποδεικνύοντας τη δική του πεποίθηση: ότι «η τέχνη είναι μια ανάταση για τον αποδέκτη».
Leave A Reply