Ο ναός της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Πλάκας, είναι ένα μικρός βυζαντινός ναός του δευτέρου μισού του 11ου αιώνος μ.Χ., ο οποίος συναντάται και με την ονομασία Σωτηράκης λόγω ακριβώς του μεγέθους του. Με αυτό το προσωνύμιο οι Αθηναίοι το διέκριναν από το ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Λυκοδήμου της οδού Φιλελλήνων.
Σε σχέση με τα λοιπά βυζαντινά εκκλησάκια της Αθήνας φαντάζει φτωχό με ελάχιστο γλυπτικό διάκοσμο. Σε ελάχιστα σημεία του ναού διασώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών που χρονολογούνται μετά τον 14-15 αιώνα μ.Χ.. Υπάγεται στην ενορία της Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοκαστριώτισσας Πλάκας.
Ο ναός της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Πλάκας, έχει ιστορία. Σύμφωνα με τους ερευνητές η ανέγερσή του, τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 11ου αιώνα μ.Χ., βάσει κυρίως της μορφής του τρούλου του. Πρόκειται για απλό τετρακιόνιο σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό χωρίς νάρθηκα, με ψηλό και κομψό αθηναϊκό τρούλλο, τυπικό των μνημείων της εποχής εκείνης. Σημειωτέον, ότι αψίδες, που διαγράφονται εξωτερικά στην ανατολική πλευρά είναι μεταγενέστερες της αρχικής ανοικοδομήσεως.
Ο ναός της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Πλάκας, έχει συνδεθεί με μια από τις πιο μελανές σελίδες της ελληνικής επαναστάσεως. Μετά την άνανδρη δολοφονία του οπλαρχηγού Οδυσσέα Ανδρούτσου τα μεσάνυχτα της 4ης Ιουνιου του 1825 μ.Χ. στον κουλά της Ακρόπολης, οι εκτελεστές της αποτρόπαιης αυτής πράξης πήραν τη πεσμένη από την ακρόπολη σωρό του ήρωα και την ενταφίασαν κρυφά στον αύλειο χώρο της εκκλησίας.
